புறாக்கள்

காக்கைக்குச்சோறு

வைத்தால் புறாக்களே

பறந்துவந்து உண்கின்றன

முன்னோர்கள்

புதுவடிவத்தில்

வரக்கூடாதா என்ன?

காலை

நான் தூங்காமல்

விழித்திருந்தபோது

காலை நீலமாகப்பூத்தது.

சூரியனுக்கு முன்

எழுபவர்கள்

தினமும் அப்படித்தான்

என்கிறார்கள்.

அப்படித்தானா என

மறுபடியும் அப்படி

விழிக்கும்போது

பார்க்கவேண்டும்.

கூடு

மதிய வேளையில்

விடாது கூவிய

குயில் சட்டென்று

அமைதியானது

காதல் கைகூடிவிட்டால்

கூக்குரலிடுவதற்கு

என்ன தேவை?

இனி முட்டையிடுவதற்கு

காக்கை கூடு மட்டும்தான்

தேடவேண்டும்

அதை பிறகு பார்த்துக்கொள்ளலாம்!

பசி

மருத்துவர்களினால்

உணவுகள் விலக்கப்படும்

போதுதான்

அதையெல்லாம்

இன்னும் சுவைத்திருக்கலாமோ

என்று தோன்றுகிறது.

பசிமறந்து உழைத்த

நாட்கள் நினைவுக்கு

வருகின்றன.

இப்பொழுது அதுபோல்

இருக்கமுடியாது.

உடல் சாமியாடிவிடும்.

இப்பொழுது கையேந்துபவர்களின்

நிலையறிந்து 

கை தானே கொடுக்கிறது.

உழைத்துச்சாப்பிடு

என்று வலியுறுத்துவதில்லை.

கிடைக்கவில்லை

தேடியவர்கள்

வெறுங்கையோடு

திரும்பிக்கொண்டிருக்கும்போது

புதிதாகத்தேடக்கிளம்புகிறோம்

ஒன்றுமே கிடைக்கவில்லை

என்று திரும்பியவர்கள்

சொல்லியும் நாங்கள்

கேட்கவில்லை.

போனவர்களா

திரும்பிவந்தார்கள்?

நாங்கள் போவதே

எங்களை தொலைப்பதற்காகத்தானே.

காலம்

தேர்வு நெருங்குகிறது

ஓன்றும் படிக்கவில்லை

புத்தகங்கள்கூட இல்லை

எப்பொழுது ஆரம்பித்து

எப்பொழுது முடிக்கமுடியும்

தெரியாமல் அல்லாடிக்கொண்டிருந்தேன்

கனவு கலைந்து நிஜம் மீட்டது

அதற்கு இது தேவலாம்தான்

இதுவும் 

கைமீறும்போது இதுவும்

கலைந்து வேறிடத்தில் விழிப்போமா?

வெயிலுக்குப் பழகிவிட்டபோது

மழைவந்து

மனசைக்கலைக்கிறது

திக்கு திசை

தெரியாமல்

நின்றிருக்கும்

போது

போக விரும்பாத

ஊருக்கு வழி

சொல்கிறார்கள்

இரவிடம் தூக்கத்திற்கு

கெஞ்சியபோது

இனியகனவுகளையும்

வேண்டமறந்து

போயிற்று

என் சந்தோஷங்கள்

அனைத்தையும்

குழைத்தொரு

அஸ்தமனத்தை

வரைந்தேன்

என்துக்கங்கள்

யாவையும்

கொணடு

வானத்தில்

கார்முகில்

நிரப்பினேன்.

இப்படி செய்திருக்கலாம்

அப்படி செய்திருக்கலாம்

என்று போகாதவூருக்கெல்லாம்

போய்வந்த மனசு

இப்படியே இருந்து

விட்டால்கூட போதும்

என்றதும் அமைதியானது.

அவரிறந்ததும் என்

முகம் தீட்டாகிவிட்டது

வெளியே கிளம்பிக்

கொணடிருப்பவர்கள்

என்னைப்பார்த்து

திடுக்கிடுகிறார்கள்

இவளுக்கு இங்கிதமே 

இல்லையென்றும்

இப்பொழுதெதற்குத்

தலைகாட்டுகிறாளென்றும்

முணுமுணுக்கிறார்கள்

துணிக்கடைபொம்மை

போல் நான் முகமற்று

போனால் என்ன?

இருளும் இரவும் 

தோற்றவரைத்தேற்றும்

தன்முகமே பாராமுகமாகும்போது நெருங்கியவரே

தூரமாகும்போது

நினைவுவலியையே

சுற்றிச்சுற்றிவரும்

போது 

மெல்லிய

காற்று உடல்வருடிப்போகும்

வளர் நிலா தலைதாங்கித்திரும்பும்

எரிநட்சத்திரம்

துயர்வாங்கிச்செல்லும்

இளையராசாவின் சிம்ஃபனிஇசை

மனதை

வான்வெளிகளில் பறக்கவிட்டு

அமைதிக்குவழிகாட்டும்

வெற்றிக்கானப்பாதையைத்

தேடச்சொல்லும்

விடியலுக்குக்காத்திருக்கச்செய்யும்.

சிவன் கண் கேட்பான்

சரஸ்வதி செவி

கேட்பாளா?

கட்டைவிரல் கேட்டவர்கள்

கேள்விகேட்க

கூடாதென்கிறார்கள்

பூசிக்கச்சொல்கிறார்கள்

பசுவைபுனிதமென்கிறார்கள்

சகமனிதனைவெறுக்கிறார்கள்

மதம்பார்த்துகருவறுக்கிறார்கள்

மக்கள்வெகுண்டெழும்போது

புதுஎதரிகள்உருவாக்கிதிசைத்திருப்புகிறார்கள்

பொற்காலம் என்றுகூறி கற்காலத்திற்கு இட்டுச்செல்லப்பார்க்கிறார்கள்

மீண்டும் அடிமையாவோமா

அல்லதுஅடிபணியமறுப்போமா?

தேடியதை அடைந்தோம்

தேடியதுதான் அடைந்தோமா?

தொலைத்தது 

மீண்டது

கிடைத்தது தொலைத்ததா?

கடந்தது திரும்பாது

திரும்பியது கடந்ததா?

காலம் கடந்துவிட்டது

இனி

தலைதூக்கமுடியாது

என்றனர்

அப்பொழுதே ஏன்

செய்யவில்லை 

என்று குறைகூறினர் 

காலம் எல்லாவற்றையும்

கழித்துக்கொண்டே

தான்இருக்கிறது என்றேன்

மேடைவிட்டு

இறங்கும்போது

அப்பொழுதே

செய்ததெல்லாம்

இப்பொழுதொன்றுமில்லை

என்றாகிவிடும்

காலம் இருப்பதை இல்லாமல்

ஆக்கும்போது இருந்தால் போதும்

என்றாகிவிடும்

இறுதியில் எல்லோருக்குமே

காலம் தீர்ந்துவிடும்

காலம் மட்டும் மனிதர்

கடந்து நிற்கும்

மனிதர் இல்லையென்றால்

காலம் எதற்கு?

The Buddha laughs

When the lights blow out

The children forced to study

Cheer as if darkness were godsend

Candles which do not want to die

Disappear but when found

Bring the walls alive -----

We are all children again 

Marvelling at the shadows

We can turn into deer or hound ----

The air hums with unheard sounds

The empty chairs glow with life

The streets flow with chatter and laughter

The Buddha in the showcase stretches

And laughs at how time can come to a halt.