Saturday, October 24, 2026

வேரற்றவன்

இதை தபால் பெட்டி

நிறுத்தம் என்று

ஏன் சொல்கிறார்கள்

என்று யாருக்கும்

தெரியவில்லை

கண்ணுக்கு எட்டியவரை

அப்படியொன்று

இருக்கவேயில்லை

காரணப்பெயர்

வேரற்று போய்விட்டது

இது நிறுத்தம்

என்று கூட சொல்வதிற்கில்லை

பக்கத்திலுள்ள

மாந்தோப்பில் விற்கப்படும்

கள்ளச்சாராயத்தை

குடித்துவிட்டு

தள்ளாடிக்கொண்டிருக்கும்

கனவான்களைக்கண்டால் 

பேருந்துகள்

நிறுத்தாமல் ஓட்டமெடுக்கும்

காத்திருக்கும் போதையற்ற 

சகபயணி சொல்லுகிறார்:

நம்மஞ்சல் இன்னும்

உரிய இடத்தில் சேர்க்கப்படவில்லை

கந்தல் ஆடையில்

குப்பை சேகரிக்கும்

பெண் ஒருத்தி திடீர்

என்று கேட்கிறாள்

உன் ஊர் எது?

நான் வேரற்றவன்

ஒரு படுத்துறங்கும்

ஆண் கடவுளையும் 

தூங்காப்பெண் கடவுளையும்

விட்டுவிட்டுவந்துவிட்டேன் 

இனி திரும்பமாட்டேன் ---

சிலநேரங்களில்

முகமறியாதவர்களிடம்

நம்குப்பைகளை

கொட்டிவிடுகிறோம்.

அவள் சொல்கிறாள்:

இந்நாட்டை

சகோதரயுத்தம்

போதிக்கும் கருப்புக்

கடவுள் ஆளுகிறார்

நீ நிறைய வண்டிகளை

தவறவிட்டிருக்கிறாய்

என்று நினைக்கத்

தேவையில்லை

உனதுபேருந்து

இன்னும் வரவில்லை

உன்பயணமும் முடியவில்லை ---

திடீரென்று கத்தினாள்

இதோ வந்துவிட்டது

உன் வாய்ப்பு

நிற்காமல் சென்ற

அரசரை ஓடிப்பிடித்தேன்.






Wednesday, August 26, 2026

புறாக்கள்

காக்கைக்குச்சோறு

வைத்தால் புறாக்களே

பறந்துவந்து உண்கின்றன

முன்னோர்கள்

புதுவடிவத்தில்

வரக்கூடாதா என்ன?

கனவுக்கல்லூரி

கனவு பலன்

கற்றுக்கொடுப்பதற்கு

புதிதாக ஒரு கல்லூரி

திறக்கப்படுகிறது.

அதில் பல்லி ஜோசியம்,

பில்லிசூன்யம்,

சகுனம் பார்த்தல்

விருப்பப்பாடங்கள்.

படிப்பு முடித்தவுடன் 

அரசுப்பணி உறுதி.

இல்லம் தேடி

மருத்துவத்தின்கீழ்

இவர்கள் மக்கள்பிணித்தீர்ப்பர் 

என்று நம்பத்தகுந்த

வட்டாரங்கள்

தெரிவிக்கின்றன.




அம்மா

காலையில் எழுந்ததும்

மனதும் விழித்துக்கொள்கிறது

முகம் கழுவும்போது

தண்ணீரில்லாமல்

தத்தளித்த கோடையை

தேவையில்லாமல்

நினைக்கிறது 

இந்நேரத்துக் குளிர்ச்சியை

கசக்கவைக்கிறது

அம்மாவும் இப்படித்தான்

சந்தோஷமாக இருக்கும்போது

கஷ்டத்தை நினைவூட்டுவார்கள்

இறந்த முதல் குழந்தைக்காக

துக்கத்தின் உடை தரித்தார்கள்

இடரையே எதிர்பார்த்தார்கள்

கசப்பையே குடித்தார்கள்

இனிப்பின் சுவை மறந்தார்கள்

எதிர்மறை எண்ணங்கள்

வரும்பொழுது

அம்மாவின் இருண்ட

பாதை தொட்டு

பதறித்திரும்புவேன்.





Tuesday, August 25, 2026

பயணம்

வீடு துறந்தவர்க்கு

வானமே கூரை 

மரமே நிழல்

மனதிற்குள்ளே

நெடும்பயணம்

வந்தடைந்தால்

உலகிற்கு வெளிச்சம்

தோற்றாலும் தேடித்தானேத்

தோற்றோம்

என்பதே ஆறுதல்

பின்னே வருபவர்கள்

அடையாமலா போவார்கள்?



காலை

நான் தூங்காமல்

விழித்திருந்தபோது

காலை நீலமாகப்பூத்தது.

சூரியனுக்கு முன்

எழுபவர்கள்

தினமும் அப்படித்தான்

என்கிறார்கள்.

அப்படித்தானா என

மறுபடியும் அப்படி

விழிக்கும்போது

பார்க்கவேண்டும்.

மழை

மழை என்னை

வீடுவரை கொண்டு விட்டுவிட்டு 

நான் மீண்டும் அதை

வெளியே வந்து

பார்த்து விடை

கொடுக்கும் வரை

பெய்து கொண்டேயிருந்தது.

நகரத்தில் பருவம்

பொய்க்காதவரை

வாழ்க்கையில்

நம்பிக்கை பட்டுப்போகாது.


மழையைவிட்டுப்பிரிய

மனமில்லாமல்

இனிப்பற்ற

காஃபியைப்

பருகிக்கொண்டே

சாளரக்கண்ணாடி

வழியே தூறலை

வேடிக்கைப்பார்த்துக்

கொண்டிருந்தேன்

நகரத்தின் வசந்த

காலம் இதுதான் போலும்

கண்ணீரின் நிறமுற்ற

பூக்கள் பொழியும்

தண்ணீர் மாதங்கள்.